عشق خاموش

باران بنفشه

baranbanafsh — Mon, 16 Jul 2007 09:57:12 GMT

اول خیلی خوب بود

اما بعد دیدم اونی که من می خواستم نیست

بعد جدا شدیم از هم دیگه برای همیشه

من یکی که انداختمش دور

عشق و عاشقی (از طرف دوست خوبم بهار تنها)

baranbanafsh — Thu, 12 Jul 2007 13:09:18 GMT

من پذیرفتم شکست عشق را

پندهای عقل دور اندیش را

می پذیرفتم که عشق افسانه است

این درد آشنا دیوانه است

می روی شاید فراموشت کنم

با فراموشی هم آغوشت کنم

گرچه تو شاداب تر از من میروی

آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را

عشق شیشه ای

baranbanafsh — Wed, 11 Jul 2007 17:01:52 GMT

آبی تر از ابیم که بی رنگ بمیریم

از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم

شاید خدا خواست که اینگونه بمیریم

واقعیت دروغ ؟؟؟؟!

baranbanafsh — Tue, 10 Jul 2007 19:15:18 GMT

ایرانی باشید و ایرانی فکر کنید اما عاشق نشید

زیاد چت کنی عصابت دیگه مثل این می شه چون خدایی نکرده عاشق می شی و عاشقی بد دردیه قابل توجه بعضی ها

شما فکر می کنید کیه

بعضی وقت ها هم عشقت اونی که فکر می کنی نمی تونه باشه چون هر چی می گه دروغه

آخرشم اینه ؟ خودش نوشته لازم به گفتن من نیست .....!!!!!

آخرش که چی مثلا !

سکوت

عشق خاموش (این و مهسا جون برام فرستاده)

baranbanafsh — Tue, 10 Jul 2007 06:54:18 GMT

سکوتم را به باران هدیه کردم

تمام زندگی را گریه کردم

نبودی در فراق شانه هایت

به هر خاکی رسیدم سجده کردم

تقدیم به ... ؟!!!

baranbanafsh — Mon, 09 Jul 2007 02:39:49 GMT

یادم باشه که

baranbanafsh — Sun, 08 Jul 2007 14:15:13 GMT

قول دادم به قلبم و خدا ، که دیگه دل به عشق آدما ندم

عشق خاموش

baranbanafsh — Sun, 08 Jul 2007 14:12:28 GMT

یاد اون روز ها که شروع آشنایی بود ... شروع آشنایی همیشه جالبه ولی زود گذره ...

گفتمش : دل می خری ؟

پرسید چند ؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند !

خنده کرده و دل زدستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود ...

اما همیشه هر شروعی پایانی هم داره ... پایانه تلخی که هر روزش بدتر از مرگه ...

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

بخدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

همه چیز تموم می شه و سه تا چیز باقی

تجربه و خاطر و گذر عمر

وقتی به خودم فکر می کنم می بینم این ترانه چقدر باهام صادقه

مثل پروانه در مشت

چه آسون می شه مارو کشت

اما خیلی وقته تصمیم گرفتم که به راحتی کشته نشم

به خار همین دیگه بوی خاطراتمو روبه روی نقاش نمی ذارم

تا به آرامی آغاز به مردن کنم

عشق خاموش

baranbanafsh — Sun, 08 Jul 2007 12:56:19 GMT

فریاد

فریاد نزن ای عاشق

من صدایت را درون قلب خود می شنوم

درد را در چهره عاشق تو با ذهن خود می نگرم

فریاد نزن ای عاشق، فریاد نزن ...

بی سبب نیست چنین فریادم

بیگناه در دام عشق افتادم

چه درست و چه غلط زندگی

هم خودمو هم تورو به باد دادم

بی گناه در دام عاشق افتادم

اگر احساسم و می فهمیدی

قلبتو دوباره می بخشیدی

لحظه ی پایان این دیدار را

روز آغازی دگر می دیدی

اگر بیهوده نیم ترسیدم

عشقو آن گونه که هست می دیدم

شاید این لحظه های غمگین وداع

قلبمو دوباره می بخشیدم

کاش از این عشق نمی ترسیدم

ما سزاواریم اگر گریانیم

این چنین خسته و سرگردانیم

ما که دانسته به دام افتادیم

چرا از عاشقی رو گردانیم

وقتی پیمان دل رو می بستیم

گفته بودیم فقط عاشق هستیم

ولی با عشق نگفتیم هرگز

از دو ایل نا برابر هستیم

نه گناه کاریم نه بی تقصیر

منو تو بازیچه تقدیریم

هر دو در بیراهه ی بی رحم عشق

با دل و احساس خود در گیریم

بیشتر از همیشه دوستت دارم

گرچه از عاشقی و عاشق شدن بیزارم

زیر آوار فرو ریخته عشق

از دل چیزی نمانده که به تو بسپارم

تو که هم دردی ؛ مرا یاری بده

اگر عشق با ما سریاری نداشت

تو به من قول وفاداری بده

عشق خاموش

baranbanafsh — Sun, 08 Jul 2007 12:02:01 GMT

زندگی

چون گل سرخی است پر از برگ و پر از عطر و پر از خار

یادمان باشد

اگر گل چیدیم

عطر و خار و گل و برگ همه همسایه دیوار به دیوار همند